سایت روزنامه گنرال آنسایگر: اعتراض ۳۰۶ انجمن ایرانی: سکوت بنیاد نائومان مناقشه بر سر رضا پهلوی را تشدید می‌کند
شخصیت‌های برجسته آلمانی، زندانیان سیاسی پیشین و سازمان‌های جمهوری‌خواه درباره اعطای بحث‌برانگیز جایزه در کلیسای پاول فرانکفورت خواستار پاسخ‌گویی شده‌اند.
با ارسال نامه‌ای در ۱۶ اکتبر، ۳۰۶ انجمن و جامعه ایرانی از اروپا، ایالات متحده آمریکا، کانادا و استرالیا ــ از جمله ۷۰ انجمن از آلمان ــ به تصمیم بنیاد فریدریش نائومان برای آزادی اعتراض کردند؛ تصمیمی که بر اساس آن قرار است رضا پهلوی «جایزه آزادی ۲۰۲۶ برای مردم ایران» را دریافت کند. امضاکنندگان این تصمیم را مغایر با اهداف و ادعای این جایزه و بی‌اعتنایی به آن دسته از ایرانیانی می‌دانند که هم با دیکتاتوری دینی حاکم و هم با بازگشت سلطنت مخالف‌اند. مکان در نظر گرفته‌شده برای برگزاری مراسم نیز بر حساسیت این تصمیم افزوده است: کلیسای پاول فرانکفورت که نمادی تاریخی از دموکراسی پارلمانی و حاکمیت مردم به‌شمار می‌رود.
این نامه تازه‌ترین نقطه اوج موج گسترده‌ای از اعتراض‌ها تا به امروز است. پیش از این نیز ۸۲ شخصیت برجسته آلمانی ــ از جمله نمایندگان پارلمان فدرال، وزیران پیشین و دیپلمات‌ها ــ از اعطای جایزه‌ای به نام مردم ایران به شخصیتی «به‌شدت تفرقه‌برانگیز» انتقاد کرده بودند. در میان امضاکنندگان، هرتا دوبلر-گملین و بریگیته تسیپریس، وزیران پیشین دولت فدرال؛ پتر آلتمایر، وزیر پیشین دولت فدرال؛ مارگوت کِسمان، رئیس پیشین شورای کلیسای پروتستان آلمان؛ سوزانه بِر، قاضی پیشین دادگاه قانون اساسی فدرال؛ و همچنین ۱۵ عضو پارلمان فدرال آلمان حضور دارند. زندانیان سیاسی پیشین دوران شاه و بازماندگان شکنجه‌های سازمان امنیت و اطلاعات کشور، ساواک، نیز اعتراض خود را اعلام کرده‌اند. شش تن از آنان در نامه اعتراضی جداگانه‌ای، از زندان، بدرفتاری و اعدام‌های دوران دیکتاتوری پهلوی سخن گفته و هشدار داده‌اند که چنین جایزه‌ای نباید موجب کم‌رنگ‌شدن خاطره قربانیان آن دوران شود. افزون بر این، ۲۵ سازمان و حزب ایرانی از طیف گسترده سیاسی جمهوری‌خواه نیز به این تصمیم اعتراض کرده‌اند.
محور انتقادها تنها زندگی‌نامه فردی نیست که برای دریافت جایزه در نظر گرفته شده، بلکه نحوه برخورد او با میراث سیاسی خانواده‌اش را نیز در بر می‌گیرد. منتقدان می‌گویند رضا پهلوی تا امروز سرکوبگری نظام سلطنتی و جنایت‌های ساواک را به‌روشنی محکوم نکرده است. برای زندانیان پیشین، شکنجه، تحقیر و مرگ هم‌بندی‌هایشان موضوعاتی انتزاعی متعلق به تاریخ نیستند، بلکه زخم‌هایی‌اند که همچنان باز مانده‌اند. هم‌زمان، مخالفان ایرانی به گزارش‌هایی درباره تهدید، ارعاب و تعرض از سوی هواداران سلطنت در چند کشور غربی اشاره می‌کنند؛ اتهام‌هایی که بنا بر گفته آنان، برخی از آنها در دست بررسی پلیس یا مراجع قضایی قرار دارند.
آنچه این وضعیت را سنگین‌تر می‌کند، این است که به گفته جوامع ایرانی، آنان تا امروز هیچ پاسخ محتوایی و قابل‌اعتنایی از سوی بنیاد دریافت نکرده‌اند. بسیاری از افراد معترض این بی‌اعتنایی مداوم را آزاردهنده می‌دانند و معتقدند که این رفتار بر بی‌اعتمادی‌ها افزوده است. دقیقاً به همین دلیل، ارائه توضیحی شفاف از سوی بنیاد فوریت دارد: بنیاد باید نه‌تنها معیارهای تصمیم خود را آشکار کند، بلکه توضیح دهد چرا اعتراض‌های ۳۰۶ انجمن، شمار زیادی از شخصیت‌های جامعه مدنی، زندانیان سیاسی پیشین و سازمان‌های جمهوری‌خواه تاکنون بی‌پاسخ مانده است.
در ادامه، متن کامل نامه سرگشاده‌ای را می‌خوانید که به امضای ۳۰۶ انجمن و جامعه ایرانی در خارج از کشور رسیده است.
نامه سرگشاده اعتراضی ۳۰۶ جامعه ایرانی علیه سپردن «جایزه آزادی ۲۰۲۶» به رضا پهلوی برای دریافت آن به نام مردم ایران
آقاي اشتفن زِبيش (Steffen Saebisch)، رئيس هيئت‌مديره بنياد فريدريش ناومان براي آزادي،
آقاي ولفگانگ كوبيكي (Wolfgang Kubicki)، رئيس حزب دموكرات آزاد آلمان،
۱۶ اکتبر ۲۰۲۶
جناب آقای زبیش،
جناب آقای کوبیکی،
ما به نمايندگي از جوامع ايرانيان مقيم اروپا و آمريكا (پشتيبانان شوراي ملي مقاومت ايران) سپردن دريافت «جايزه آزادي ۲۰۲۶ براي مردم ايران» به رضا پهلوي پسر ديكتاتور سرنگون شده ايران را در تعارض آشكار با اهداف اين جايزه و اهانت به انقلاب مردم ايران عليه فاشيسم سلطنتي و ديكتاتوري وابسته شاه ميدانيم.
رضا پهلوي نه تنها جنايتهاي ديكتاتوري سلطنتي و جنايات ساواك شكنجه‌گر را محكوم نكرده بلكه در موقعيتهاي مختلف از جمله در يكسال گذشته آنها را توجيه كرده و بارها به گذشته وعملكرد خانواده اش افتخار كرده است.
بسياري اعضاي ما، خود يا نزديكترين بستگانشان قرباني دستگيري، زندان و شكنجه هاي وحشيانه و اعدام در ديكتاتوري شاه بوده‌اند. جنايات ساواك شاه خاطره‌اي دور يا موضوعي انتزاعي نيست، بلكه زخمي زنده است و آثار شكنجه‌ها حتي بر بدنهاي مادران ما باقيست.
کلیسای پاول فرانکفورت، محل اعطای این جایزه و نماد تاریخی حاکمیت مردم و دموکراسی پارلمانی در آلمان، آثار تصمیم بنیاد علیه مبارزه مردم ایران برای آزادی و دموکراسی را مضاعف می‌کند. کسانی که علیه فاشیسم دینی حاکم و فاشیسم سلطنتی گذشته، برای یک جمهوری دموکراتیک با جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد و حق خودمختاری ملیت‌ها مبارزه می‌کنند.
پسرشاه سركوب مخالفان را در خارج ايران شروع كرده و پرونده‌هاي زيادي در مراجع قضايي و در نزد پليس كشورهاي اروپايي و آمريكاي شمالي در حال بررسي است. شکایت‌های متعددی نیز درباره ضرب‌وشتم و حتی قتل مخالفان توسط وابستگان رضا پهلوی مطرح شده است.
حدود 80 تن شخصيتهاي برجسته آلماني و رهبران در نامه سرگشاده اول اكتبر اعلام كردند«سپردن دریافت جایزه ای به نام مردم ایران به شخص پسر دیکتاتور پیشین این کشور، که چهره ای به شدت تفرقه برانگیز است، با ارزشهای خود ما مغایرت دارد .برای آلمان، پیامدهای این تصمیم را نمیتوان از تاریخ دیکتاتوری پهلوی جدا دانست».
ما فكر ميكنيم اين شخصيتها در نامه به يادماندني خود با احترام به مبارزات مردم ايران و فهرست بي‌انتهاي شهيدان آزادي، وجدان بيدار آلمان را بازتاب ميكنند .
با احترام
رونوشت به: آقاي مايك يوزف (Mike Josef)، شهردار ارشد فرانكفورت آم ماين و مسئولان كليساي سنت پل فرانكفورت
(انجمنها و تشکلهای امضا کننده)