باراک اوباما با خطر فلج سياسي روبرو است

. ژيل پاريس، خبرنگار لوموند در واشينگتن در گزارش مبسوطي از جمله مي نويسد : «پيش از ترک واشينگتن براي يک سفر طولاني به چند کشور آسيائي، باراک اوباما ناگزير شد روز جمعه 7 نوامبر طي يک برنامه ناهار کاري با مسئولان کنگره اي که از اين پس کاملا در کنترل جمهوريخواهان است، جام تلخ شکست را سر بکشد. شعار روز کاخ سفيد «پراگماتيسم» [مصلحت گرائي] است که با توجه به شکست سنگين انتخابات ميان دوره اي 4 نوامبر، انتظار ديگري نيز نمي شد داشت. رئيس جمهور هنگام مرور پرونده هاي حساسي که افکار عمومي سر خورده آمريکا از رهبران خود انتظار تعيين تکليف آنها را دارد، به مهمانان خود گفت : «مهم اين نيست که فلان ايده به لحاظ ايدئولوژيک دموکرات است يا جمهوريخواه، بلکه اينست که آيا جواب مي دهد و مسأله حل کن است يا خير؟» اوباما براي نخستين بار، خود را در برابر نمايندگان جمهوريخواه تنها و منزوي مي يابد. هنري ريد ، رهبر اکثريت دموکرات سنا تا سه شنبه شب 4 نوامبر که جاي خود را به ميچ مک کانل، سناتور کهنه کار ايالت کنتاکي (براي پنجمين بار پي در پي)، سپرده، ديگر به عنوان يک پشتيبان محکم و سدي در برابر تهاجمات کنگره حضور ندارد. جان بوهنر، رئيس جمهوريخواه کنگره، روز قبل به پرزيدنت هشدار داده بود چنانچه تصميم داشته باشد با صدور امريه هاي اجرائي (فرمانهاي رياست جمهوري) پروژه هاي خود را پيش ببرد، با آتش بازي کرده است... اما پرزيدنت حتي در اردوي خود منزوي است، چرا که بسياري از دموکرات ها نيز به درستي از خود راجع به جمع بندي و هزينه سياسي دوران رياست جمهوري اوباما براي حزبشان از خود پرسش مي کنند. حزب دموکرات روز سه شنبه گذشته، متحمل سنگين ترين شکست خود در مجلس سنا از سال 1980 شد. به نوشته يک مفسر روزنامه واشينگتن پست، به لحاظ تاريخي براي يافتن اکثريتي به اين گستردگي از جمهوريخواهان در مجلس نمايندگان، بايد به سال 1931 بازگشت...
کتاب هائي که اخيرا از سوي ستون هاي پيشين دولت او انتشار يافته، حاوي انتقادات متعدد از سياست پرزيدنت است. جديدترين انتقادات را مي توان در کتابي که لئون پانتا، وزير پيشين دفاع و رئيس سابق CIA، به تازگي انتشار داده، خواند. پيش از او، رابرت گيتس، وزير دفاع اسبق، و هيلاري کلينتون وزير خارجه پيشين در دوره اول رياست جمهوري اوباما، از اختلاف نظراتي که با پرزيدنت داشته اند، پرده برداشته بودند. بر اينها بايد ريزش شماري از شخصيتها از کمپ رئيس جمهور را افزود. از آن جمله اند اريک هولدر، نخستين وزير دادگستري آفريقائي تبار، و جان پودستا، رئيس دفتر پيشين بيل کلينتون که پس از سرپرستي تيم انتقال قدرت به دولت اوباما در سال 2008، بار ديگر در سال 2013 به تيم مشاوران او پيوسته بود. اما به احتمال بسيار با شروع کارزار «پريمر» رياست جمهوري در اوايل سال 2016، سرپرستي کارزار هيلاري کلينتون، چنانچه خود را نامزد کند، برعهده خواهد گرفت.
حيطه سنتي که رؤساي جمهور آمريکا پس از شکست در انتخابات ميان دوره اي معمولا به آن پناه مي برند، سياست خارجي است که در اين زمينه نيز چشم انداز جالبي براي باراک اوباما پديدار نيست. دو برابر کردن نيروهاي آمريکائي در عراق که پنتاگون روز جمعه با اعلام اعزام 1500 مستشار نظامي ديگر تأييد کرد، در حالي که آقاي اوباما در سال 2008 با وعده خارج کردن نظاميان آمريکائي از ميدان هاي جنگ خاورميانه انتخاب شده بود، مبين مشکلاتي است که ايالات متحده در برابر سازمان «دولت اسلامي» با آن مواجه شده است. پرونده مهم ديگر در شرق که درباره آن ابراز ترديدهاي بسيار مي شود، مذاکرات جاري بر سر برنامه اتمي ايران است که خاتمه آن براي روز 24 نوامبر پيش بيني شده است. در اين پرونده نيز آقاي اوباما بايد با جمهوريخواهان که هوادار يک خط سرسختانه در برابر تهران هستند و گرايش دروني انزوا گرايانه آنان نيز مدتي است به سود گرايش مداخله جويانه تضعيف شده، کنار بيايد. نهايتا روابط با مسکو است که پس از فضاحت سياست «تنظيم مجدد» که در دوره اول رياست جمهوري وي در پيش گرفته شد، اکنون به يخ دوران جنگ سرد بازگشته است. آقاي اوباما به دشواري مي توانست وضعيتي اين چنين ناراحت براي دو سال پاياني حکومت خود تصور کند. اين وضعيت را فرهنگ سياسي خاص واشينگتن با فرمول بيرحمانه «اردک لنگ» توصيف کرده است...»