اعتصاب غذاي عبدالفتاح سلطاني در اوين
عبدالفتاح سلطاني، عضو "كانون مدافعان حقوقبشر" و وكيل دادگستري كه از شهريور ۱۳۹۰ در زندان بهسر ميبرد، براي رسيدگي به وضع زندانيان بيمار در اوين، اعتصاب غذا كرده است. آقاي سلطاني اين اقدام اعتراضي را در روز تولد شصت سالگي خود آغاز كرده؛ و اين در حالي است كه شخصاً از بيماريهاي مختلف چون هموروئيد، كمخوني و مشكلات دندان و دهان رنج ميبرد. مائده سلطاني، دختر اين زنداني سياسي در گفتگو با دويچهوله عنوان ميكند كه اعتصاب غذاي پدرش بهمنظور رسيدگي به وضع زندانيان بيمار و جلب توجه مسئولان زندان به درمان فوري آنهاست. مائده سلطاني ميگويد: بيش از ده نفر در بند ۳۵۰ هستند كه وضعيت وخيمتري نسبت به پدر من دارند. كساني هستند كه سرطان دارند يا بايد تحت عمل جراحي قرار بگيرند. حتي پزشكي قانوني نوشته كه اين افراد نبايد يك روز هم در زندان بمانند اما نسبت به درمان آنها توجهي نميشود... . مائده سلطاني تأكيد ميكند كه پدرش در درجه نخست و با وجود بيماريهاي مختلف، در اعتراض به وضعيت همبنديهاي خود و با مشاهده رنج آنها اعتصاب غذا كرده است: «پدر من خودش شديداً بيمار است و پزشك تجويز كرده كه براي درمان هموروئيد در شرايط غيراسترس قرار گيرد و بهطور مداوم معالجه شود. اصلاً خود زندان، آب زندان، غذاي زندان، اتاقهاي ۱۵ نفره پر از زنداني خود به خود آدم سالم را بيمارميكند . او ميافزايد كه تلاشهاي خانواده براي رسيدگيهاي درماني به عبدالفتاح سلطاني با مرارت و دشواريهاي فراوان انجام ميگيرند: «مادر من هر بار با هزار دوندگي برگه پزشك ميگيرد و كلي كار اداري انجام ميدهد. خشونتهاي زيادي تحمل ميكند و حرفهاي زنندهميشنود تا بالاخره يك قرار دكتر بگيرد. بعد از تمام اين مراحل، پدرم را سر قرار نميآورند و ميگويند هماهنگ نشده بود! يكي دو مرتبه هم خواستند پدرم را با دستبند به بيمارستان بياورند كه اعتراض كرد و گفت من مجرمي نيستم كه شرارت كرده باشم و حتي نپذيرفت كه او را با لباس زندان بياورند. خوشبختانه اين اعتراض موثر واقع شد. پدرم ۴۱ روز بيمارستان بود اما اين درمان وقتي جواب ميدهد كه شما در بازگشت از بيمارستان با شرايط استاندارد و آرام و مداواي مستمر روبهرو باشيد. اما پدرم برگشت به زندان كه شرايط مطلوبي ندارد و ناراحتيهايش ادامه دارد. اتهامات عبدالفتاح سلطاني، تبليغ عليه نظام، تأسيس كانون مدافعان حقوقبشر، اقدام عليه امنيت ملي و تحصيل مال حرام عنوان ميشود. عبدالفتاح سلطاني دارنده جايزه حقوقبشري نورنبرگ در سال ۲۰۰۹ نيز هست. او بهدليل ممنوعيت خروج از كشور، نتوانست اين جايزه را شخصاً دريافت كند و همسرش معصومه دهقان را به مراسم اهداي جايزه فرستاد. دادگاه انقلاب، اين جايزه را "مال حرام" خوانده و خانم معصومه دهقان را بهخاطر سفر به آلمان و حضور در مراسم ياد شده به يك سال زندان تعليقي محكوم كرده است. مائده سلطاني كه در آلمان سرگرم تحصيل است، با اشاره به فشار امنيتي به مادرش ميگويد: «مادرم آمد آلمان براي ديدن من و گرفتن اين جايزه كه او را مجازات كردند. حكم حبس تعليقي مادرم تا پنج سال قابل اجراست و دادگاه تجديدنظر هم در كمال ناباوري اين حكم را تأييد كرد.