نامه جمعی از زندانیان سیاسی ایران به عاصمه جهانگیر در مورد ناپدیدشدن زندانیان سیاسی

گزارشگر ویژه حقوق‌بشر سازمان ملل ـ سرکار خانم عاصمه جهانگیر

احتراما: از عدم امنیت جانی زندانیان خصوصاً زندانیان سیاسی بارها گفته‌ایم که چگونه زندانیان به بهانه‌های مختلف از جمله اعزام به دادگاه، اعزام به بهداری، گرفتن نامه احضار توسط مدیریت زندان، زندانیان ربوده و به مکانهای نامعلوم برده شده به‌طوری‌که تا مدتها هیچ‌کس مسئولیت مفقود شدن را نمی‌پذیرد، و زندانبانان هم با وجود این‌که اصلی‌ترین مسئولیتشان نگهداری از زندانیان است، از همین کار هم شانه خالی می‌کنند و پیگیری را مداخله در کار قوه قضاییه می‌دانند و حتی جرأت سؤال کردن از این نقض فاحش قانون را هم ندارند. امروز ۱۵ دی ماه ۹۵ آقای معزی را در سالن ملاقات با خانواده برده و به مکانی نامعلوم بردند… . و هیچ‌کس هم پاسخگو نیست. این ربوده شدنها در داخل زندان فوق امنیتی برای ارعاب زندانیان دیگر و در مورد خاص آقای معزی برای ارعاب خانواده ایشان انجام می‌شود، به‌عنوان اقدام تلافی جویانه، چون ایشان و فرزندانش پیگیرانه در جنبش عدالتخواهانه برای قتل‌عام ۱۹۸۸ و حجم بالای اعدامهای کنونی شرکت کرده‌اند و اخیراً هم به‌شدت علیه عدم توجه به زندانیان اعتصابی آقایان آرش صادقی، سعید شیرزاد، مرتضی مرادپور و… اعتراض کرده بود. و همین موجب کینه قوه قضاییه گشته است. از شما به‌عنوان تنها مرجع تظلم‌خواهی، مصرانه درخواست پیگیری وضعیت ایشان را داریم، خصوصاً که به‌شدت بیمار و از سرطان مثانه رنج می‌برد.