بقای رژیم بدون اعدام ها میسر نیست!

اعدام یک زندانی در سنندج
حکم اعدام یک شهروند کُرد، که ١٠ سال گذشته را در حبس بسر برده بود، روز هشتم اسفندماه در زندان مرکزی سنندج به اجرا درآمد. خبرنگار کُردپا در سنندج با تأیید این گزارش اعلام کرد: هویت این زندانی کُرد، حسین محمدی ٣١ ساله بوده است. یک منبع مطلع از داخل زندان سنندج گفت: این زندانی دچار مشکلات روانی بوده و در بهداری زندان نیز پرونده‌ی پزشکی وی موجود می‌باشد. (كردپا 12/12/92)
اعدام مخفیانه یک زندانی در زندان مرکزی زاهدان
روز یکشنبه ۱۱ اسفند ماه زندانی حسن ذالفقاری ۲۳ ساله از اهالی زابل که نزدیک به ۶ سال در زندان بسر می برد در زندان مرکزی زاهدان اعدام شد . او در سن ۱۷ سالگی دستگیر شده بود و پس از تحمل ۶ سال زندان و شرایط غیر انسانی به دار آویخته شد. (فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران 11/12/92)

ايران، زن جوان را اعدام مي كند
وکیل فرزانه، از اجرای حکم قصاص موکلش در زندان اصفهان خبر داد. عبدالصمد خرمشاهی گفت: امروز اجرای حکم از طریق تماس تلفنی یکی از بستگان فرزانه به من اعلام شد. فرزانه، 26 ساله، هر چند اين زن در جريان تحقيقات اوليه اتهام قتل شوهرش را بر عهده گرفت اما در ادامه اعترافات اوليه‌اش را پس گرفت و گفت مردي به نام سعيد شوهرش را كشته است. (عصر ايران 13/12/92)

ايران هفت تن را در زندان مركزي رشت اعدام مي كند
به گزارش روابط عمومی دادگستری گیلان، این افراد در اسفندماه سال ۱۳۸۹ دستگیر شده بودند که روز شنبه دهم اسفندماه سال جاری، حکم اعدام آنان بعد از تائید نهایی، اجرا شد. در این میان دو مرد جوان ۲۸ و ۳۰ ساله نیز بودند. این هفت نفر را به جرم آنچه «اعمال خلاف شرع» نامیده شده است، اعدام کرده‌اند. (راديو زمانه 13/12/92)

جوانی که زیر سن ۱۸ سالگی مرتکب قتل شده بود اعدام شد
مهراس رضایی، نوجواني که در سن ۱۷ سالگی پسر عموی خود را به قتل رسانده بود در ایران اعدام شد.
حکم اعدام مهراس رضایی بامداد روز سه‌شنبه ششم اسفندماه انجام شده است. (راديو زمانه 13/12/92)

زنداني 27ساله در زندان، به قتل رسيد
در شامگاه روزسه شنبه 6 اسفند يك زنداني در زندان دستگرد اصفهان به قتل رسيد. اين زنداني محمد رحيمي پردنجاني نام داشت و علت زنداني شدن او بدهي مالي اعلام شده بود . مامورين در زندان براي او پرونده سازي و شايعه سازي كرده بودند. محمد رحيمي تنها 27 سال سن داشت و داراي يك پسر 3 ساله بود. (NCRI – 7 /12/92)