تحمل كوته بيني سياستهاي مربوط به عراق
آيا حيدر العبادي بواقع ميتواند رهبر يك دولت وحدت باشد كه به روي سني ها، كردها و سايرين كه توسط ديكتانوري مالكي سركوب شدهاند، آغوش ميگشايد؟
قتلعام در كمپ اشرف
اول سپتامبر مبين اولين سالگرد قتلعام كمپ اشرف است. اين واقعه اي است كه كمتر به آن پرداخته شده و حاكي از ابعاد نفوذ ايران در دولت عراق، جديت عواقبش و بهاي چشم بستن بر روي تحولات منطقه اي و يا حفظ اين باور سادهلوحانه است كه همه چيز به خودي خود درست خواهد شد. ظاهرا، نتيجه چنين باوري بود كه مستقيماً به قتلعام سال گذشته منجر شد، قتلعامي كه جان 52 ناراضي ايراني كه در عراق در تبعيد زندگي ميكردند را گرفت و در جريان آن، 7تن ديگر ربوده شدند و بعد بهدنبال آن، پس لرزههاي بيشمار در غالب حملات راكتي و اقدامات سركوبگرانه عليه باقيمانده ناراضيان در خانه جديدشان در كمپ ليبرتي ادامه پيدا كرد...
در يك توافق ناشي از كوته نظري سياست آمريكا در قبال عراق و ايران، ساكنان كمپ اشرف بعد از بيرون كشيدن آمريكا از عراق، تنها و بيدفاع زير نظر نيروهاي مالكي رها شدند. چنين پشت كردن بزرگي، عليرغم اين حقيقت صورت گرفت كه در خلال اشغال، به جامعه ناراضيان استاتوي اشخاص حفاظتشده اعطا شده بود... اگر دولت اوباما و دولت خودمان نميتوانستند مرگ 52 عضو اين سازمان در كمپ اشرف را پيشبيني كنند، بايد لااقل چند درس اساسي از آن واقعه مي گرفتند...».
سايت الجزيره انگليسي19شهريور 1393 ـ10 سپتامبر 2014