مهرداد هرسینی : بهترین شاد باش ها به سازمان مجاهدین خلق

بهترین شاد باش ها به سازمان مجاهدین خلق

 با بهترین درودها و ملی ترین شاد باش ها , در آستانه شصت و یکمین سالروز تاسیس سازمان مجاهدین خلق قرار داریم. 

به این مناسبت فرخنده که بواقع چهره میهن مان را علیه دو دیکتاتوری شاه و شیخ دگرگون نموده , جا دارد تا بر قدر و ارزش یک تشکیلات , انقلابی , مردمی ,   پولادین و آبدیده در تاریخ نوین میهن مان سر تعظیم فرود آوریم , سازمانی که بیش از شش دهه از پیدایش آن , بذری بنام « رنسانس» فکری , عقیدتی , سیاسی, فرهنگی  و اجتماعی را  برای دستیابی به یک حق حاکمیت مردم و یک جمهوری دمکراتیک کاشته و اکنون به نهالی پربار و تاثیر گذار در جامعه دردمند ایران تبدیل گردیده است. 

گرچه دیکتاتوی شاه , خمینی و خامنه ای سالیان متمادی منکر وجود و تاثیرات اجتماعی و سیاسی مجاهدین در جامعه بودند و گرچه رژیم آخوندی به کمک سیاست مماشات برآن شد، تا با حذف فیزیکی مجاهدین صورت مسئله سرنگونی را نیز پاک نمایند، اما دیدیم که چگونه هردوی اینها در یک اشتباه محاسبه استراتژیک سیر می کردند، زیرا اساس و بنیان مجاهدین نه تنها با ریشه های عمیق فکری و اجتماعی ایرانیان گره خورده، بلکه فراتر از آن، اکنون به واقعیتی اجتناب ناپذیر در صحنه داخلی و بین المللی نیز تبدیل شده است.

بذری که شهید بنیانگذار محمد حنیف نژاد آن را برپایه عدالت اجتماعی , ضد استثمار و بویژه بر اصل طلایی « مرزبندی اصلی نه میان با خدا و بی خدا , بلکه مرز استثمار شونده و استثمار کننده » بنا نهاد. 
براین اساس بعد از سرکوب خونین قیام 15 خرداد در سال 1342 بدست دیکتاتوری شاه , از نسلی انقلابی از محمد حنیف نژاد که در تعمیق مبارزاتی و با پشتکار, صبر , بردباری ,  رشادت , شهامت , تلاش  و اراده مسعود رجوی , قدم بقدم مرزهای خلاقیت و شکوفایی را خلق نمودند و بدین سان در تعمیق خود  شاه و شیخ را به چالشی تاریخی کشاندند ,  تا نسل های آینده برای یکبار هم که شده , از ثمرات و برکات آن بهرمند شوند.

این همان جوهر و مضمون « زایش نو» می باشد که در منطق انقلابی خود به نگرشی جدید از  انسان دست یافته است. براین منطق این مجاهدین بودند که برخلاف دیدگاه های استثمارگرایانه شاه و یا  مرتجعین حاکم , «انسان‌گرایی» را سرمشق مبارزات خود قرارداده , تحولی عمیق در خشک اندیشی ایجاد و سرانجام مذهب را از « استاتیک » به « دینامیک» متحول نمودند.
بدین سان باید تاکید کرد , آری شاه مرد , خمینی دق مرگ شد , خامنه ای کشته شد , اما مجاهدین استوار و پایدار برای ایران فردا همچنان در سپهر سیاسی میهن حضور دارند.

براین اساس قرار است تا در آینده ای نه چندان دور , روح بشری از قید ستم و بردگی رها یافته , انسان بعنوان « واحد فرد» , موانع و بندها را برای « واحد جمع » که همان جامعه درمند ایران باشد , از خود بزداید. 
اگر رنسانس در اروپا بیش از سه قرن بطول انجامید , اما مجاهدین با خلاقیت و جان فشانی و مبارزات شبانه روزی  خود , آن را کمتر از سه دهه در ایران آخوند زده , به منصه ظهور نشاندند. 

این حقوق همان حریت بشری , عدالت , رفع ستم و استثمار, آزادی های سیاسی و اجتماعی , حقوق بشر و رسیدن به یک حاکمیت مردمی در سایه جمهوری دمکراتیک می باشد که یقین داریم , در آینده ای نه چندان دور و به یمن تلاش های شبانه روزی خانم مریم رجوی به ثمر خواهد رسید.

همچنین سخن از سازمانی با پشتوانه بیش از یکصد هزار شهید والامقام , هزاران اسیر در چنگال یک دیکتاتوری خون آشام و مذهبی است که برای « خود و خانواده بزرگ اش» هیچ نمی خواهد, اما از حقوق حقه مردم دردمنداش, از کرد , لر و بلوچ , فارس و آذری, مازندرانی  تا خوزستانی و خراسانی و گیلانی و جای جای این کهن سرزمین , ذره ای کوتاه نیامده است.
به خالق این « نوزایش»  و یاران اش در اشرف 3 , پیروان اش در سراسر جهان و بویژه به کانون های قهرمان شورشی در داخل کشور که در سخت ترین شرائط پرچم مبارزه را علیه دو دیکتاتوری همچنان بردوش می کشند , صدها بار باید تهنیت گفت و درود فرستاد.

با قلبی مملو از سرور و شادی , لبخندی بر لب  و با گل های لاله و سنبل و سوسن به یاد تمامی شهدا و اسرا ,  به پیشواز این روز تاریخی می رویم