جهان
۲۹ مرداد ۱۳۹۴
مهاجران: فراخوان مركل به بسيج اروپايي
مركل در يك مصاحبة تلويزيوني گفت كه وضعيت در خارج آلمان كه پناهندگان در چادر و يا كانتينر جا داده مي شوند اصلا خوب نيست. او گفت كه آژانس پناهندگان آلمان 2000 نيروي جديد براي حل تضاد پناهندگان استخدام كرده است. حدود يك سوم از پناهندگان از كشورهاي بالكان مثل كوسوو، آلباني و صربستان است كه درخواست پناهندگي 99 در صد آنها رد مي شود اما دستگاه اداري را بخود مشغول مي كند. آلمان در حال تلاش است كه راه حلي پيدا بكند كه انرژي بيشتر را به پناهندگاني از كشورهاي سوريه، عراق و افغانستان اختصاص بدهد كه به اين كمك نياز دارند. كنوانسيون دوبلن كه مي گويد كه پناهندگان در همان كشوري كه مي رسند بايد درخواست پناهندگي بكند به گفتة خانم مركل در عمل اجراء نمي باشد و او درخواست كرده است كه در اين رابطه با فرانسوا هولاند گفتگو بكند.
• «اروپا چكار مي كند؟» سر مقاله فيگارو به قلم فيليپ ژله با اين عنوان مي نويسد «ابتكار از آنگلا مركل بود و نه از هولاند. هر روز فاجعه هاي جديدي نشان از نااميدي پناهندگان، ارادة پناهندگان اقتصادي، سنگدلي قاچاقچيان انسان و پيشرفت آنها در كار خودشان و غضب شهروندان اروپايي دارد. در اروپا، هر كس از جانب خود تلاش مي كند، با امكانات مرزي خود، در مقابل يك موجي كه تمامي ندارد بايستد. گشت دريايي، ديوار در مرزها، مركز پذيرش... هيچ كدام كارائي ندارند. در زماني كه اين مشاهدات دردآور وجود دارد، اروپا كجا است؟ از بروكسل نكات نااميد كننده اي مثل بدترين بحران پناهندگان بعد از جنگ جهاني دوم كه 600 هزار نفر را به سمت سواحل ما مي راند مي شنويم. اما خبري از سياست مهاجرت نيست. بودجة آژانس فرنتكس سه برابر شده است اما تاثير جدي نداشته است چرا كه قبل از آن خيلي پايين بود، يك طرح مسخره براي تقسيم درخواست كنندگان پناهندگي بين كشورها كه حتي اعداد و ارقام واقعي آنها را در نظر نمي گرفت از طرف كشورهاي عضو رد شد. بيداري و حركت از طرف آنگلا مركل ديده شد كه تلاش كرد همتايان خود را از رخوت بيدار كند. صدراعظم مي گويد كه بحران پناهندگان ما را خيلي بيشتر از يونان و ثبات يورو مشغول خواهد كرد و او درخواست مي كند كه در اين رابطه با فرانسوا هولاند صحبت بكند. اميدواريم كه رئيس جمهور كه قول يك برنامة عملي داده بود و آن را سريع فراموش كرد در اين موضوع اولويتي ببيند. خانم مركل در اين زمينه چند ايده دارد، مثلا اين كه يك ليست از كشورهاي مطمئن برقرار بكنند، كه كساني كه از اين كشورها مي آيند ديگر امكان گرفتن پناهندگي نداشته باشند. از يك سال پيش، تعداد پناهندگان سوري تقسيم به پنج شده است، در حالي كه تعداد پناهندگان از كشور مالي، ساحل عاج و كوسوو كه مجذوب دستگاه سخاوتمند حفاظت اجتماعي ما شده اند به نقطة انفجار رسيده است. حتي سازمان ملل هم برسميت مي شناسد كه در اين كشورها هيچ فوريت حقوق بشري وجود ندارد. بنا بر اين اروپا بايد نتيجه گيري هاي خود را بكند. در يك سياست جامع بايد قاطعيت در خارج- براي منصرف كردن پناهندگان دروغين- و واقع بيني در داخل- براي اجراء قوانين پناهندگي –در هم تلفيق بشوند. اگر اروپا در سد كردن موج پناهندگان شكست بخورد، تنها راه حل دفن كردن خواب خوب توافق شنگن و برقراري كنترلها در مرزهاي ملي مي باشد. ناكارآمدي آن بيشتر از منافع و ارزشهاي آن است، وقتي كه ما بدبختي و خشونت مهاجرت مخفيانه را مي بينيم.
• در بندر كاله يا در ويني ميل، نيروهاي پليس تحت فشار شديد هستند. در مطلب ديگري با اين عنوان فيگارو نوشت: در كاله و همچنين در مرز ايتاليا، پليس تلاش مي كند كه التهاب را بخواباند. در منطقة آلپ ماريتيم، نيروهاي پليس كه اخيرا با 220 نيروي كمكي تقويت شدند، در بين روزهاي 3 تا 9 اوت بيش از 835 نفر كه خواهان پناهندگي بودند را در مرز كنترل كردند و 18 شبكة قاچاق را از ژانويه ريشه كن كردند. بعد از يك اوج 1700 تلاش براي ورود به انگلستان از طريق تونل مانش در 3 اوت، اين تلاشها به شبي 130 تا 300 عدد مي رسد. در اوايل اوت بعضي از پليسها گفتند كه يك ”شبه جنگ شهري” در اين منطقه بوقوع پيوست كه به سمت آنها اشياع مختلف پرتاب مي كردند و يك پليس نيز از ناحية سر مجروح شد. سنديكاي پليسها در نامه اي در 7 اوت به ادارة كل پليس، وضعيت در اين مرزها را غير قابل تحمل دانست و گفت كه پليسها نقش خود در مقابل چالشهاي انساني و سياسي را زير علامت سئوال مي برند و مي گويند كه اگر وضعيت ادامه پيدا بكند، ديگر قابل كنترل نخواهد بود. وزير كشور در جواب مي گويد كه 1149 پليس در بندر كاله در حال كار هستند و 450 نيروي كمكي نيز به آنها اضافه شدند و در ماه ژوئيه 120 پليس براي حفاظت ورودي تونل مانش بكار گرفته شدند. مسئول انجمن پناه دادن به مهاجران در بندر كاله گفت كه تعداد مهاجرين در حال افزايش است و او پيش بيني مي كند كه تا آخر اوت 4000 هزار مهاجر را در محل خود جاي بدهد. در كمتر از 8 ماه 514 قاچاقچي انسان (يعني يك افزايش 18 در صد) بازداشت شده اند، و بحران مهاجرت به زودي حل نخواهد شد.
• پاريس مسكن مهاجرين را سازماندهي مي كند. لوموند نيز در مقاله اي باز هم به موضوع مهاجرين پرداخته و نوشت: شهرداري پاريس كه با ورود انبوه مهاجران و برقراري اردوهاي نامنظم در ميان خيابانها يا در ساختمانهاي اشغال شده روبرو مي باشد، تصميم گرفت پذيرايي از غيرقانوني ها را سازمان دهد. اولين مركز پذيرايي ”رسمي” در يك هتل قديمي بازسازي شده در منطقه 14 پاريس در خيابان رمون لوسران قرار دارد. از سوي ديگر در مدرسه ژان كاره در منطقه 19، بعد از دو هفته اشغال شدن توسط مهاجرين، اوضاع دارد به حالت عادي برمي گردد. برونو ژوليار معاون اول شهردار پاريس گفت:” ما مي خواهيم اين مدرسه را به مركز موقت براي پذيرايي از مهاجرين تبديل كنيم. كارهاي تعميراتي جزيي طي هفته آينده انجام خواهد شد”. اما هيچ مركزي براي كساني كه نمي خواهند در فرانسه تقاضاي پناهندگي كنند بلكه مي خواهند راه خود را به سمت انگلستان ادامه دهند، در نظر گرفته نشده است. آن هيدالگو شهردار پاريس، در ماه ژوئن وعده ايجاد مراكز ترانزيت را كرده بود. اما مورد مخالف اپوزيسيون قرار گرفت كه نگران است اين مراكز موجب ترغيب غيرقانوني ها براي آمدن به شهر باشد. هم اكنون بين 200 تا 300 مهاجر از دارفور، اريتره، سودان، ليبي، چاد يا مغرب در مدرسه در شرايط نامناسب مسكن گزيده اند. مهاجرين با كمك داوطلبان واعانه هاي ساكنان محل زندگي مي كنند كه به آنها تشك، ملافه يا غذا مي دهند. احمد عديل يك پناهنده سوداني مي گويد: بعد از يك سال مسافرت و خسته و ناراحت مي باشد و تصور نمي كرد در چنين وضعيتي قرار گيرد.
• " در يونان جزيره کوس زير بار مهاجرين غرق ميشود" بنوشته لوموند اين جزيره که در 5 کيلومتري ترکيه قراردارد و جزيره توريستي ميباشد از ژانويه 30000 مهاجر را به خود ديده است . هيچ ساختار پذيرش نيز در اين جزيره پيش بيني نشده است.
• جزيرة كوس (در يونان) لبريز از پناهنده. بنوشته فيگارو بنا به منابع رسمي، 124 هزار پناهنده و مهاجر در هفت ماه اخير به اين جزيره آمده اند كه اين ميزان ده برابر سال 2015 مي باشد. تنها راه حل مقامات محلي فرستادن پناهندگان به سمت آتن مي باشد كه وضعيت اين جزيره را بهبود ببخشند اما اين راه حل خوبي نيست. اتحاديه اروپا كه در مقابل اين وضعيت ناتوان است، 474 ميليون يورو را براي مقابله با اين وضعيت به يونان كمك اهداء كرده است. فيلمي منتشر شده كه در 15 اوت يك پليس يك سوريه اي جوان 16 ساله را كتك مي زد و تحقيقات در اين رابطه در جريان است.
• «كاله، بيزنس عبوردهندگان» تيتر درشت صفحه اول ليبراسيون است كه صفحه اول تا پنجم خود را به گزارشها و اظهاراتي در مورد قاچاق مهاجران توسط كاميونها از منطقه كاله فرانسه به انگلستان و درآمد رانندگان كاميون از اين طريق اختصاص داده است. در سرمقاله ليبراسيون تحت عنوان تنگنا آمده است: «مشكل كاله، ناشي از يك مشكل گستردهتري است، كه خود را به تمام اروپا تحميل كرده، همچنانكه اخير آنگلا مركل به آن اشاره كرد: پذيرش ضروري -و سازماندهي شده- پناهندگان كشورهاي در حال جنگ، كه زياد هستند، تمهيدات حقوق تبعيديان كه از سوي منشور بينالمللي شناخته شده است، بكار گرفته شود. در كوتاه مدت، برپاداشتن شرايط اسكان شايسته، كه قبلا در چندين كشور اجرا شده است، به عنوان يك عمل حداقلي است. در بلند مدت، اين سياست مهاجرتي است كه در مجموع خود بايد به طور جمعي اصلاح شود، نه براي باز كردن مرزها براي هر بادي، بلكه براي تضمين به كساني كه از خشونت و بي رحمي گريختهاند، شرايطي كه بر اساس ارزشهاي اتحاديه اروپا باشد
• «اروپا چكار مي كند؟» سر مقاله فيگارو به قلم فيليپ ژله با اين عنوان مي نويسد «ابتكار از آنگلا مركل بود و نه از هولاند. هر روز فاجعه هاي جديدي نشان از نااميدي پناهندگان، ارادة پناهندگان اقتصادي، سنگدلي قاچاقچيان انسان و پيشرفت آنها در كار خودشان و غضب شهروندان اروپايي دارد. در اروپا، هر كس از جانب خود تلاش مي كند، با امكانات مرزي خود، در مقابل يك موجي كه تمامي ندارد بايستد. گشت دريايي، ديوار در مرزها، مركز پذيرش... هيچ كدام كارائي ندارند. در زماني كه اين مشاهدات دردآور وجود دارد، اروپا كجا است؟ از بروكسل نكات نااميد كننده اي مثل بدترين بحران پناهندگان بعد از جنگ جهاني دوم كه 600 هزار نفر را به سمت سواحل ما مي راند مي شنويم. اما خبري از سياست مهاجرت نيست. بودجة آژانس فرنتكس سه برابر شده است اما تاثير جدي نداشته است چرا كه قبل از آن خيلي پايين بود، يك طرح مسخره براي تقسيم درخواست كنندگان پناهندگي بين كشورها كه حتي اعداد و ارقام واقعي آنها را در نظر نمي گرفت از طرف كشورهاي عضو رد شد. بيداري و حركت از طرف آنگلا مركل ديده شد كه تلاش كرد همتايان خود را از رخوت بيدار كند. صدراعظم مي گويد كه بحران پناهندگان ما را خيلي بيشتر از يونان و ثبات يورو مشغول خواهد كرد و او درخواست مي كند كه در اين رابطه با فرانسوا هولاند صحبت بكند. اميدواريم كه رئيس جمهور كه قول يك برنامة عملي داده بود و آن را سريع فراموش كرد در اين موضوع اولويتي ببيند. خانم مركل در اين زمينه چند ايده دارد، مثلا اين كه يك ليست از كشورهاي مطمئن برقرار بكنند، كه كساني كه از اين كشورها مي آيند ديگر امكان گرفتن پناهندگي نداشته باشند. از يك سال پيش، تعداد پناهندگان سوري تقسيم به پنج شده است، در حالي كه تعداد پناهندگان از كشور مالي، ساحل عاج و كوسوو كه مجذوب دستگاه سخاوتمند حفاظت اجتماعي ما شده اند به نقطة انفجار رسيده است. حتي سازمان ملل هم برسميت مي شناسد كه در اين كشورها هيچ فوريت حقوق بشري وجود ندارد. بنا بر اين اروپا بايد نتيجه گيري هاي خود را بكند. در يك سياست جامع بايد قاطعيت در خارج- براي منصرف كردن پناهندگان دروغين- و واقع بيني در داخل- براي اجراء قوانين پناهندگي –در هم تلفيق بشوند. اگر اروپا در سد كردن موج پناهندگان شكست بخورد، تنها راه حل دفن كردن خواب خوب توافق شنگن و برقراري كنترلها در مرزهاي ملي مي باشد. ناكارآمدي آن بيشتر از منافع و ارزشهاي آن است، وقتي كه ما بدبختي و خشونت مهاجرت مخفيانه را مي بينيم.
• در بندر كاله يا در ويني ميل، نيروهاي پليس تحت فشار شديد هستند. در مطلب ديگري با اين عنوان فيگارو نوشت: در كاله و همچنين در مرز ايتاليا، پليس تلاش مي كند كه التهاب را بخواباند. در منطقة آلپ ماريتيم، نيروهاي پليس كه اخيرا با 220 نيروي كمكي تقويت شدند، در بين روزهاي 3 تا 9 اوت بيش از 835 نفر كه خواهان پناهندگي بودند را در مرز كنترل كردند و 18 شبكة قاچاق را از ژانويه ريشه كن كردند. بعد از يك اوج 1700 تلاش براي ورود به انگلستان از طريق تونل مانش در 3 اوت، اين تلاشها به شبي 130 تا 300 عدد مي رسد. در اوايل اوت بعضي از پليسها گفتند كه يك ”شبه جنگ شهري” در اين منطقه بوقوع پيوست كه به سمت آنها اشياع مختلف پرتاب مي كردند و يك پليس نيز از ناحية سر مجروح شد. سنديكاي پليسها در نامه اي در 7 اوت به ادارة كل پليس، وضعيت در اين مرزها را غير قابل تحمل دانست و گفت كه پليسها نقش خود در مقابل چالشهاي انساني و سياسي را زير علامت سئوال مي برند و مي گويند كه اگر وضعيت ادامه پيدا بكند، ديگر قابل كنترل نخواهد بود. وزير كشور در جواب مي گويد كه 1149 پليس در بندر كاله در حال كار هستند و 450 نيروي كمكي نيز به آنها اضافه شدند و در ماه ژوئيه 120 پليس براي حفاظت ورودي تونل مانش بكار گرفته شدند. مسئول انجمن پناه دادن به مهاجران در بندر كاله گفت كه تعداد مهاجرين در حال افزايش است و او پيش بيني مي كند كه تا آخر اوت 4000 هزار مهاجر را در محل خود جاي بدهد. در كمتر از 8 ماه 514 قاچاقچي انسان (يعني يك افزايش 18 در صد) بازداشت شده اند، و بحران مهاجرت به زودي حل نخواهد شد.
• پاريس مسكن مهاجرين را سازماندهي مي كند. لوموند نيز در مقاله اي باز هم به موضوع مهاجرين پرداخته و نوشت: شهرداري پاريس كه با ورود انبوه مهاجران و برقراري اردوهاي نامنظم در ميان خيابانها يا در ساختمانهاي اشغال شده روبرو مي باشد، تصميم گرفت پذيرايي از غيرقانوني ها را سازمان دهد. اولين مركز پذيرايي ”رسمي” در يك هتل قديمي بازسازي شده در منطقه 14 پاريس در خيابان رمون لوسران قرار دارد. از سوي ديگر در مدرسه ژان كاره در منطقه 19، بعد از دو هفته اشغال شدن توسط مهاجرين، اوضاع دارد به حالت عادي برمي گردد. برونو ژوليار معاون اول شهردار پاريس گفت:” ما مي خواهيم اين مدرسه را به مركز موقت براي پذيرايي از مهاجرين تبديل كنيم. كارهاي تعميراتي جزيي طي هفته آينده انجام خواهد شد”. اما هيچ مركزي براي كساني كه نمي خواهند در فرانسه تقاضاي پناهندگي كنند بلكه مي خواهند راه خود را به سمت انگلستان ادامه دهند، در نظر گرفته نشده است. آن هيدالگو شهردار پاريس، در ماه ژوئن وعده ايجاد مراكز ترانزيت را كرده بود. اما مورد مخالف اپوزيسيون قرار گرفت كه نگران است اين مراكز موجب ترغيب غيرقانوني ها براي آمدن به شهر باشد. هم اكنون بين 200 تا 300 مهاجر از دارفور، اريتره، سودان، ليبي، چاد يا مغرب در مدرسه در شرايط نامناسب مسكن گزيده اند. مهاجرين با كمك داوطلبان واعانه هاي ساكنان محل زندگي مي كنند كه به آنها تشك، ملافه يا غذا مي دهند. احمد عديل يك پناهنده سوداني مي گويد: بعد از يك سال مسافرت و خسته و ناراحت مي باشد و تصور نمي كرد در چنين وضعيتي قرار گيرد.
• " در يونان جزيره کوس زير بار مهاجرين غرق ميشود" بنوشته لوموند اين جزيره که در 5 کيلومتري ترکيه قراردارد و جزيره توريستي ميباشد از ژانويه 30000 مهاجر را به خود ديده است . هيچ ساختار پذيرش نيز در اين جزيره پيش بيني نشده است.
• جزيرة كوس (در يونان) لبريز از پناهنده. بنوشته فيگارو بنا به منابع رسمي، 124 هزار پناهنده و مهاجر در هفت ماه اخير به اين جزيره آمده اند كه اين ميزان ده برابر سال 2015 مي باشد. تنها راه حل مقامات محلي فرستادن پناهندگان به سمت آتن مي باشد كه وضعيت اين جزيره را بهبود ببخشند اما اين راه حل خوبي نيست. اتحاديه اروپا كه در مقابل اين وضعيت ناتوان است، 474 ميليون يورو را براي مقابله با اين وضعيت به يونان كمك اهداء كرده است. فيلمي منتشر شده كه در 15 اوت يك پليس يك سوريه اي جوان 16 ساله را كتك مي زد و تحقيقات در اين رابطه در جريان است.
• «كاله، بيزنس عبوردهندگان» تيتر درشت صفحه اول ليبراسيون است كه صفحه اول تا پنجم خود را به گزارشها و اظهاراتي در مورد قاچاق مهاجران توسط كاميونها از منطقه كاله فرانسه به انگلستان و درآمد رانندگان كاميون از اين طريق اختصاص داده است. در سرمقاله ليبراسيون تحت عنوان تنگنا آمده است: «مشكل كاله، ناشي از يك مشكل گستردهتري است، كه خود را به تمام اروپا تحميل كرده، همچنانكه اخير آنگلا مركل به آن اشاره كرد: پذيرش ضروري -و سازماندهي شده- پناهندگان كشورهاي در حال جنگ، كه زياد هستند، تمهيدات حقوق تبعيديان كه از سوي منشور بينالمللي شناخته شده است، بكار گرفته شود. در كوتاه مدت، برپاداشتن شرايط اسكان شايسته، كه قبلا در چندين كشور اجرا شده است، به عنوان يك عمل حداقلي است. در بلند مدت، اين سياست مهاجرتي است كه در مجموع خود بايد به طور جمعي اصلاح شود، نه براي باز كردن مرزها براي هر بادي، بلكه براي تضمين به كساني كه از خشونت و بي رحمي گريختهاند، شرايطي كه بر اساس ارزشهاي اتحاديه اروپا باشد