افزايش «گاز انبري» قيمت نان
اين قداست ناشي از اهميت نان در تامين قدرت براي کار و عبادت و همينطور آن امر اساسي است که همه فرهنگها آن را «زندگي» مينامند. التهابآفريني درباره اين کالاي بشدت اساسي يعني وارد شدن بسيار مستقيم به سفرههاي مردمي که اين روزها شرايط بسيار سخت زندگي را در شهرهاي بزرگ بر دوش ميکشند. علاوه بر شهرهاي بزرگ که مسائل و مشکلات خاص خود را در تامين معاش دارند، مهمترين مساله زندگي در شهرستانها و همينطور زندگي در جنوب شهرهاي بزرگ است که نان در آنها نقش اساسيتري داشته و رکن اصلي تغذيه مردم به شمار ميآيد. نان در ارتباط است با سيري و گرسنگي؛ و آنقدر تاثيرات مستقيم بر روان اجتماعي دارد که نميشود آن را به اين راحتيها انکار کرد. اما در وضعيتي اعجاببرانگيز و غيرقابل تصور طي يک شب بهاي نان 30 درصد افزايش پيدا کرده است و البته مصرفکنندگان بهخوبي ميدانند اجازه 30 درصد افزايش بها در برخي موارد معادل است با صددرصد ارزش افزوده بر اين محصول که به بهانههاي مختلف و منجمله ضعف نظارتي بر مردم بار ميشود..... طبيعي است وقتي مسؤولان در دستگاههاي دولتي از سطح زندگي بسيار متفاوت و اصطلاحا فاصلههاي نجومي با ساير بخشهاي اجتماعي برخوردار باشند، به اين عبارتها ميخندند و توجهي نشان نميدهند، چرا که معتقدند صد تومان، يک تومان کمتر و بيشتر تاثيري بر رفاه خانوارها نخواهد داشت و عاملي براي احساس عدم رضايت نيست.
روزنامه وطن که در ایران چاپ می شود با هزار ترس و لرز از رژیم انتقاد می کندو می نویسد... همهچيز تقريبا در يک بلاتکليفي و با برخوردهاي ضربتي و چکشي و اصطلاحا گازانبري توأم است. يک اصل در برنامههاي پراثر وجود دارد و آن هم حملههاي گاز انبري است. مصداق بارز اين برنامههاي گاز انبري هم برنامه اجرا شده درباره افزايش کاملا غيرمعقول بهاي نان است، ... از نظر فقه سياسي و اقتصادي اسلام، دولت و حاکميت در قبال تامين نان بهعنوان اصليترين غذاي مورد استفاده، مسؤوليتهايي انکارناپذير و بسيار جدي دارد و ساير موضوعات مربوط به تغذيه در ردههاي بعدي اولويت و ارجحيت قرار ميگيرد اما متاسفانه برخوردهايي اينچنين با اين کالاي مهم نشان ميدهد قوه مجريه اهتمام لازم را نسبت به اداي مهمترين و در عين حال ابتداييترين وظايفش ندارد. اين ديگر نقد مواضع هستهاي و مذاکرات پيچيده و صدالبته بينتيجه هستهاي نيست که گفتوگو کردن و نوشتن از آن سزايي همچون مورد شکايت قرار گرفتن از سوي دولت را داشته باشد، موضوعي بسيار ساده است؛ يعني نه نان به معناي محتوايي کلمه بلکه نان به معناي اخص کلمه مورد تهديد قرار گرفته است و کسي درباره آن پاسخگو نيست.»