ارژنگ داودي در سلول كاملا ايزوله و تحت شديدترين فشارها
او در مكاني نگهداري ميشود كه هيچ زنداني در آن وجود ندارد، هيچگونه ارتباطي با ساير زندانيان ندارد و بهگونهاي است كه حتي صداي زندانيان را هم نمي شنود. از هواخوري محروم بوده و بوي تعفن فاضلاب در سلول وي مستمراً وجود دارد كه موجب اذيت و آزار شديد وي شده است. زنداني سياسي ارژنگ داودي در طي اين مدت از داشتن هرگونه تماس تلفني و يا ملاقات با خانوادهاش محروم ميباشد. زنداني سياسي ارژنگ داودي حتي حق خريد مواد غذايي كنسروي از فروشگاه زندان را ندارد و ناچاراست غذاي زندان كه با حداقل كميت و كيفيت ميباشد و تقريباً غيرقابل خوردن است را مصرف كند. او همچنين از دردهاي شديد در ناحيه كتف و ساق پا كه در اثر شكنجه بازجويان وزارت اطلاعات به آن دچار شده است رنچ ميبرد اما بازجويان وزارت اطلاعات از درمان وي ممانعت ميكنند. تا بهحال چند گروه از بازجويان وزارت اطلاعات به سلول وي مراجعه كردهاند و او را مورد اذيت و آزار و تهديد قرار دادهاند... مدت محكوميت زنداني سياسي ارژنگ داودي عملاً چند ماه پيش به پايان رسيده است اما بازجويان وزارت اطلاعات نه تنها او را آزاد نميكنند بلكه وي را به سلول كاملاً ايزوله شدهاي منتقل نمودهاند... زنداني سياسي ارژنگ داودي از سال ۱۳۸۲ تاكنون در زندان بهسر ميبرد...».
سايت فعالين حقوق بشر و دمكراسي 22بهمن92