كنفرانس بين المللي فوريت حفاظت از پناهجويان كمپ ليبرتي در عراق در مقرملل متحد در ژنو

مريم رجوي، رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران؛ برنارد كوشنر، وزير خارجه سابق فرانسه و بنيانگذار بزشکان بدون مرز؛ ليندا چاوز، متخصص سابق حقوق بشر در سو كميسيون حقوق بشر ملل متحد؛ پروفسور ژان زيگلر، عضو كمتيه مشورتي شوراي حقوق بشر ملل متحد ؛ پروفسور آلفرد زاياس، متخصص مستقل ملل متحد در مورد ارتقاء يك نظم بين‌المللي دمكراتيك و متساوي؛ دكتر ژان شارل ري ال، عضو پارلمان ژنو و شوراي شهر؛ كريستينا پره‌گو، رئيس مشترك شوراي قانونگذاري در ژنو؛ نجات بوبكر، عضو پارلمان فلسطين؛ دكتر طاهر بومدرا، معاون سابق نماينده ويژه دبيركل ملل متحد؛ و آنتونيو استانگو، رئيس هلسينكي واچ و عضو حزب راديكال ايتاليا،سخنراني كردند.

سخنرانان بر نكات زير تاكيد كردند:
1- كنفرانس وخامت وضعيت حقوق بشر در دوران رياست جمهوري روحاني را قويا محكوم كرد. بنا بر گزارشهاي دقيق از ابتداي سال 2014 دست كم 176تن اعدام شده اند. در همين فاصله به طور مستمر صدور احكام اعدام و مجازاتهاي وحشيانه چون درآوردن چشم، قطع دست و پاي، بريدن گوش و بيني ادامه يافته است. اعدامهاي جمعي و در ملاعام در شهرهاي مختلف ايران بيوقفه انجام شده است. اعدامهاي اقليتهاي قومي و ديني و زنداني هاي سياسي روندي فزاينده يافته است.
2- كنفرانس با توجه به اطلاعيه گزارشگران حقوق بشر تحت عنوان: «كارشناسان حقوق بشر ملل متحد ايران را به توقف موج اعدامها كه در جريان است، فرا مي خوانند» و با توجه به گزارش دبيركل به شوراي حقوق بشر ملل متحد در 11 مارس مبني بر اين كه «حسن روحانی، رئیس جمهور ایران در تحققوعده های انتخاباتی خود براي مجاز بودن آزادي بيان بيشتر شكست خورده است و از زمان انتخاب شدن او افزایش شدیدي در اعدامها بوده است» خواستار اقدام عملي و موثر سازمان ملل و بويژه شوراي امنيت ملل متحد عليه حكومت ايران براي متوقف كردن روند فراينده اعدامهاي خود سرانه و دستجمعي شد.
3- كنفرانس بر اين باور است كه چشم پوشيدن بر نقض فاحش حقوق بشر در ايران كه دست كم در دو دهه گذشته بيسابقه بوده، به بهانه مذاكرات اتمي و يا هر دليل و بهانه ديگري نه تنها موجب شده كه مقامهاي رژيم ايران هيچ نگراني براي پاسخگويي به مجامع بين المللي و ارگانهاي ذيربط نداشته باشند، بلكه برعكس آنها «افزايش اعدامها را خدمت بزرگ به بشريت» ميخوانند و خواستار تقدير از رژيم به اين خاطر هستند ( محمد جواد لاريجاني، مسئول ستاد حقوق بشر قوه قضاييه ايران-4مارس2014) و وزارتخارجه اين رژيم گزارشگر ويژه ملل متحد را وابسته به صهيونيسم معرفي ميكند و مشاور خامنه اي پس از ابراز نگراني دبيركل در شوراي حقوق بشر در باره ايران ميگويد "هر آنچه که دبيركل انجام می‌دهد و می‌گوید در راستای اهداف استکبار است".
4- كنفرانس حملات دولت عراق به دستور رژيم ايران عليه پناهندگان ايراني در اشرف و ليبرتي در عراق و محاصره لجستيكي و پزشكي و .... آنها را قويا محكوم نمود. و خواستار توقف فوري اين حملات و محدوديتها كه تا كنون باعث كشته شدن 116 تن از آنها، زجر كش كردن 18 تن از آنها و به گروگان گرفتن 7 تن ديگر شده است، گرديد. يكي از تكاندهنده ترين اين حملات قتل عام ساكنان اشرف در روز اول سپتامبر بود. اقدامات رذيلانه اي مانند كارشكني در تخليه سپتيكها، جلوگيري از ورود مواد غذايي، كارشكني در دسترسي آزادانه ساكنان به خدمات پزشكي، از مصاديق بارز شكنجه است.
5- ما بطور مشخص خواهان يك تحقيقات مستقل، همه جانبه و عميق، در باره اين جنايات، از سوي ارگانهاي ذيربط ملل متحد هستيم. در روز 9سپتامبر خانم پيلاي، با اشاره به گزارش يونامي در روز 3سپتامبر مبني بر اين كه «همه كشته شده ها از زخمهاي شليك رنج برده اند اكثر آنها در سر و قسمت بالاي بدن و چندين تن از آنها با دستهايي بسته شده بودند" خواستار تحقيقاتي كاملا مستقل, كامل و شفاف در اين باره شد. اما 6 ماه و نيم پس از اين كشتار همه شواهد نشان ميدهد دولت عراق در صدد از بين بردن آثار جرم است دفن مخفيانه كشته شدگان اين تراژدي يك نمونه بسيار روشن است. در روز 9 دسامبر 2013 يك گروه گزارشگر مستقل سازمان ملل متحد در يك بيانيه مشترك درباره كشتار اشرف نوشتند: "جنايتي كه با مصونيت صورت گرفته است كه جرائم و مدارك، حاكي از درگير بودن نيروهاي عراقي در ارتكاب جرم فاحش است" از اين رو دولت عراق نه مي خواهد و نه مي تواند تحقيقاتي در اين باره انجام دهد.اگر يك تحقيق شفاف در مورد حملات پيشين به اشرف صورت گرفته بود، احتمال كشتارهاي بعدي بسيار كمتر بود و يا دست كم جنايتكاران بايد قيمت بسياري بيشتري مي پرداختند. بنابر اين ما از پروسدورهاي ويژه ذيربط شوراي حقوق بشر مي خواهيم كه يك تحقيقات كامل و جامع را در رابطه با كشتار كمپ اشرف هدايت كند.
6- كمپ ليبرتي كه ساكنان از خانه 26 ساله شان بزور به آنجا منتقل شدند، بنا به دو نظريه گروه كار بازداشتهاي خودسرانه يك زندان است در عين حال ساكنان، از زمان انتقال اجباري به اين كمپ مورد 4حمله موشكي قرار گرفته اند كه منجر به كشته شدن 14 تن و مجروح شدن شمار زيادي شد. ملل متحد چه به خاطر تعهدات عام بين المللي و چه به خاطر تعهداتي كه به طور مشخص در مورد اين پناهجويان به طور مكتوب به عهده گرفته است، بايد پاسخگوي تأمين حفاظت و امنيت و سلامت آنها باشد و به طور مشخص:
الف - نقل مکان همه ساکنان، البته به طور موقت، بهاروپا وآمریکاقبل از انتقال به كشور اصلي.
ب -اصرار به دولت عراقبراي ارائه الزامهاي مبرم امنیتی در مقابل حملات موشكي همچون برگرداندن تي وال ها، انتقال پناهگاه، انتقال كلاه و جليقه هاي حفاظتي و تجهیزات پزشکی ازاشرف، اجازه ساختمان سازي،و گسترش منطقه اردوگاه.
ج -حضور دائمی سازمان ملل متحدنظارت همراه باتیم كلاه آبی در داخل کمپ لیبرتی.
د –آزادي هفت گروگان
ه - پایان دادن به تحریمهای وحشیانه علیه كمپ به ويژه تحریمهای پزشکی
خانم رجوي در اين جلسه از جامعه جهاني به ويژه آمريكا و اتحاديه اروپا و از سازمان ملل خواست كه پرونده وضعيت خطير ساكنان كمپ ليبرتي، را كه هر لحظه در معرض يك قتل عام شديدتر هستند، به شوراي امنيت ملل متحد ارجاع دهند و براي تحقق خواستهاي فوق تلاش كنند.