بیانیهٔ سی و نهمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
و مقاومت رهایی بخش مردم ایران را با تداوم مبارزه و پیکار روزانهٔ خلق و با اعتلای مبارزه نیروهای شورشی پیشتاز وارد مرحله نوینی کرد.
شورا با گذر از ۳۹سال پیکار، در شرایطی وارد چهلمین سال حیات خود میشود که شوق رهایی و عزم مبارزاتی ملت ایران علیه بیدادگری، درصد و چهاردهمین سالگرد انقلاب مشروطه، همچنان در پیکر جامعه جریان دارد و نیروهای جنبش مقاومت سازمانیافته با در دست گرفتن پرچم استقلال، آزادی و دفاع از عدالت، راه پیشتازان اولین انقلاب ملی - دموکراتیک ایران را با مرزبندی با شاه و شیخ ادامه میدهند.
برای شورا جای بسی افتخار است که با تمام توان علیه وارثان شیخ فضلالله نوری، یعنی خمینی و خامنهای، قیام کرده و با حضور تمام قد در تحولات کشور، راه هر گونه توطئه استعماری ـ ارتجاعی، مانند کودتای رضا خان قلدر در سوم اسفند ۱۲۹۹ را مسدود کرده است.
شورا در آغاز چهلمین سال حیات خود، شصت و هشتمین سالگرد قیام۳۰ تیر سال۱۳۳۱ در دفاع از نهضت ملی کردن صنعت نفت به رهبری دکتر محمد مصدق را گرامی میدارد و خود را ادامه دهندهٔ دومین جنبش قدرتمند ملی ـ دموکراتیک ایران علیه توطئهٔ استعمار (انگلیس و آمریکا) و ارتجاع داخلی (دربار سلطنتی و آخوندهای مرتجع همچون کاشانی) میداند.
با وجود قیامها و جنبشهای تودهیی، با وجود کانونهای شورشی در سراسر کشور و با وجود آلترناتیو شورا که در ۳۰تیر ۱۳۶۰ به ابتکار مسعود رجوی پایهگذاری شد، راست این است که تلاشهای مبارزان مشروطه و جنبش ملی شدن صنعت نفت به هدر نرفته، جانبازیهای آنها فراموش نمیشود و میراث گرانبهای خون شهیدان آنها، هر روز در هر کوی و برزن ایرانزمین بازنویسی و بازخوانی میشود.
مبارزه غرور آفرین زنان و مردان ایرانزمین و پیکار سترگی که در نقطهعطف ۳۰خرداد ۱۳۶۰ وارد دوران نوینی شد، در مسیر حرکت پر فراز و نشیب خود، با همهٔ رنجها و سختیها، با قیام ۳۰خرداد سال۱۳۸۸، با قیام ۶دی سال۱۳۸۸ (روز عاشورا)، با قیام دیماه ۱۳۹۶، با قیام هفتهٔ آخر آبان ۱۳۹۸، با قیام دیماه ۱۳۹۸، با چند دههزار جنبش، خیزش و شورش، و با پرداخت هزینههای سنگین، توانسته است رژیم ولایت فقیه را در مسیر درماندگی و نابودی سوق دهد.
در قیام خلق محبوب ما در آبان ۱۳۹۸ کانونها و جوانان شورشی در شهرهای سراسر میهن به سراپای حاکمیت آخوندها تهاجم کردند و فقط در یک روز (۲۵آبان) بیش از تمام قیام دیماه ۱۳۹۶ مراکز سرکوب و غارت رژیم را به آتش کشیدند. پس از طنین شعارهای «اصلاح طلب – اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا» در قیام دیماه ۹۶ که بیهوده بودن نظریه «اصلاحات از درون حاکمیت» و ایجاد ترس و توهم در مورد «جنگ داخلی»، «تجزیه ایران» و «سوریهای شدن» را اثبات کرد؛ در قیامهای آبان و دیماه ۹۸ استراتژی کانونهای شورشی در شهرهای میهن شکوفا شد و شعارهای «مرگ بر ستمگر- چه شاه باشه چه رهبر»، اصالت جایگزین دموکراتیک، مرزبندی «نه شاه - نه شیخ» و سمتگیری انقلابی جامعه شورشی ایران برای نیل به آزادی و عدالت اجتماعی را به همگان نشان داد.
این کلان دستاورد و این پیروزی بزرگ البته با پرداخت هزینههای زیادی همراه بوده و فقط در قیام آبان سال گذشته، شهادت دستکم ۱۵۰۰زن و مرد ایرانزمین را در برداشت. شهیدانی که شمار آنان را هم همین شورا به ثبت داد والا رژیم به کمترین میزان میرساند.
شورا یاد تمامی شهیدان قیام آتشین آبان و خاطرهٔ همهٔ زنان و مردانی را که در ۱۱۴سال گذشته، برای عدالت اجتماعی و استقلال و حاکمیت مردمی و برای «نان، کار، آزادی» جان فدا کردند، گرامی میدارد.
ما به مقاومت دلیرانهٔ زندانیان سیاسی درود میفرستیم و همبستگی خود را با تمامی یاران و بستگان شهیدان و زندانیان سیاسی که راه و رسم مقاومت و آزادیخواهی، آنها را در مسیر دادخواهی تداوم میبخشند، اعلام میکنیم.
ما خاطرهٔ سه عضو درگذشتهٔ شورا، مهندس یزدان حاج حمزه (زندانی سیاسی رژیم شاه)، مجاهد خلق مهندس صمد ساجدیان (زندانی سیاسی رژیم شاه) و مجاهد خلق مهندس حسین شهیدزاده (فرمانده حسام) و همچنین خاطرهٔ هنرمند محبوب و ارزندهٔ کشورمان، خانم مرجان و یاد خانم معصومه جوشقانی را گرامی میداریم که هر دو از زندانیان سیاسی مقاوم رژیم آخوندی و از ناظران اجلاسهای شورا بودند.
شورا بهطور قاطع و مداوم از مبارزات و خیزشهای مردمی، جنبشهای خاموشی ناپذیر کارگران، معلمان، کشاورزان، بازاریان و کسبه، اعتراضات بیوقفهٔ زنان، جوانان، پزشکان، پرستاران و کادر پزشکی و حرکتهای حقطلبانهٔ ملیتها و مردم به پاخاسته میهنمان، که در چارگوشهٔ ایران درفش مبارزه برای سرنگونی استبداد دینی و تحقق استقلال و آزادی و نفی هر گونه تبعیض جنسی، ملی و مذهبی را، با قبول همهٔ مخاطرات و هزینههای آن، برافراشته نگهداشتهاند؛ حمایت کرده و برای رساندن صدای این جنبشها به گوش عموم مردم ایران و جهان بهغایت کوشیده است.
شورا از تلاشهای خستگیناپذیر خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیدهٔ شورا برای دوران انتقال حاکمیت به مردم ایران، در حمایت بیوقفه از قیامها و خیزشهای مردمی، در افشا و محکومیت بینالمللی جنایات سرکوبگرانه و اعدامها و شکنجههای رژیم آخوندی، در رویارویی با بنیادگرایی و تروریسم برخاسته از خلافت خمینی و خامنهای و در همبستگی با ملتهای رنج دیده از این پدیدهٔ شوم، قدردانی میکند.
مردم ایران از زمستان ۹۸ با همهگیری ویروس کرونا روبهرو شدند. این ویروس مهلک که تا اواخر مرداد ۹۹ منجر به جانباختن بیش از نود هزار تن از هموطنان ما به شمول صدها تن از پزشکان، پرستاران و کادر درمانی شده است، ماهیت ضدمردمی و ضدانسانی رژیم حاکم را بیشازپیش برملا کرد. اعترافهای تکاندهندهٔ برخی از کارگزاران حکومتی پیرامون ابعاد همهگیری این ویروس و افشاگریهای سازمان مجاهدین خلق ایران نشان میدهد که آن چه برای حکام ایران و بهخصوص خامنهای و روحانی ارزش ندارد، جان هموطنان ماست. رژیم در حالی که میلیاردها دلار برای سرکوب، ساختن بمب اتمی و صدور تروریسم و بنیادگرایی اسلامی هزینه میکند، برای جلوگیری از همهگیری کرونا اقدام جدی انجام نداده و مردم را بهحال خود رها کرده یا عمداً به قربانگاه فرستاده است.
شورا مراتب همدردی و تسلیت خود را به خانوادههای جانباختگان ویروس کرونا اعلام کرده و برای همهٔ کسانی که با این بیماری درگیر هستند آرزوی سلامتی و بهبودی میکند.
در سال گذشته سپاه منفور پاسداران، در یک اقدام جنایتکارانه، هواپیمای مسافربری اوکراینی را با شلیک دو موشک متلاشی کرد که منجر به جانباختن تمامی خدمه و سرنشینان آن شد. از ابتدا روشن بود که این اقدام عمدی بوده است، اما اکنون نوار مکالمات منتشر شده و نشان میدهد که رژیم در وضعیت آمادهباش جنگی و برای رد گم کردن، فضای ایران را برای پرواز باز و آزاد گذاشته بود. شورا از همان لحظهٔ وقوع این رویداد دست به افشاگری زد . دانشجویان و جوانان ایران برای محکومیت این اقدام جنایتکارانه، در همدردی با خانوادهها و بستگان قربانیان به پاخاستند و تنفر و انزجارشان را با خیزشی قدرتمند، نشان دادند.
شورا خواهان رسیدگی قضایی به این موضوع از جانب یک نهاد حقوقی جهانی، مشخص شدن و محاکمه آمران و عاملان و پرداخت غرامت به خانوادههای قربانیان این جنایت بر اساس معیارهای بینالمللی است. ما همچنین مراتب همدردی و تسلیت خود را به بازماندگان قربانیان این جنایت ابراز میکنیم.
هموطنان،
در یک سال گذشته حاکمیت تبهکار آخوندها زندگی مردم ایران را باز هم به سوی فلاکت و تباهی سوق داد. با تعرض ولایت خامنهای به زندگی و معیشت مردم، سفرهٔ لاغر شدهٔ زحمتکشان و محرومان به کلی خالی شده است. بحران اقتصادی عمیق، رشد منفی اقتصادی، کسری بودجه، رشد سرسامآور نقدینگی، افزایش نرخ تورم، سقوط بیدنده و ترمز ارزش ریال، افزایش موج بیکاری، تعطیلی واحدهای تولیدی، بیآبی، تخریب محیطزیست، آتشسوزی جنگلها، فساد حکومتی، اختلاس، غارتگری و چپاول ثروتهای مردم و کشور موجب ویرانی میهن و متلاشی شدن زندگی مردم شده است.
از دست رفتن کلان درآمدهای نفت، نپذیرفتن پیمان پالرمو که راه کمک آشکار رژیم به گروههای تروریستی را بهطور نسبی مسدود میکرد، خفگی بانکی و مسدود شدن ذخایر ارزی در بانکهای خارجی، بحران اقتصادی را تشدید کرده و رژیم را هر چه بیشتر در گرداب بحرانها و چالشهای داخلی و جهانی فرو برده است.
ولیفقیه در برابر این بحرانها و برای جلوگیری از فوران خشم و نارضایتی اقشار گوناگون مردم سیاست سرکوب و انقباض در پیش گرفته و بهمنظور یک دست کردن ولایتش با انجام یک نمایش شکستخورده انتخاباتی، مجلسی صددرصد گوش به فرمان به سرکردگی پاسدار قالیباف به راه انداخته است. نقشه خامنهای این است که از سکوی مجلس برای به کرسی نشاندن یک گماشته از نوع دلواپسان در مسند ریاستجمهوری استفاده کند و اگر شرایط را مناسب تشخیص دهد، با تغییر قانون اساسی، تعیین رئیسجمهور را در شمار وظایف مجلس قرار دهد. البته سیاست انقباضی و یک دست سازی برای خامنهای راهی هموار و بدون چالش نبوده و نامهٔ موسوی خوئینیها نشان میدهد که شرکای سابق و لاحق بهراحتی دست از سهمخواهی در قدرت و ثروت بر نخواهند داشت.
در یک سال گذشته، بحران در عمق استراتژیک نظام بهخصوص پس از هلاکت قاسم سلیمانی به شکل بیسابقه تشدید شد. مردم رنجدیده عراق علیه مداخله گری ولایت خامنهای و برای استقلال و آزادی و خاتمه اشغال عراق اقدام به یک سلسله قیامهای پرشور کردند که هنوز هم در شرایط کرونایی ادامه دارد. فشار خیزشهای مردم عراق گروههای شریک در حاکمیت این کشور را با چالشهای روزافزونی روبهرو کرده و به تنفر و انزجار از گروههای تحتامر رژیم ولایت فقیه دامن زده است. در این شرایط، گروههای تروریستی حشدالشعبی، که حنایشان در بین مردم عراق و بهخصوص شیعیان این کشور به کلی رنگ باخته، ”به فرمودهٔ“ ولیفقیه، به سرکوب و ترور مبادرت میکنند. شورا ضمن حمایت از مبارزه مردم عراق برای استقلال، آزادی و حاکمیت مردمی، خواستار خلع ید کامل ار رژیم ولایت فقیه در عراق است. همزمان، مردم لبنان برای خواستهای برحق خود بپا خاسته و دارو دسته مزدور حسن نصرالله را زیر ضرب گرفتهاند. وضعیت در سوریه نیز برای رژیم آخوندها مطلوب نیست. خامنهای با خفت و خواری در مقابل بمباران پیدرپی پایگاههای سپاه پاسداران سکوت کرده و جلاد دمشق در بیم از دست دادن حکومت است.
مجموعه بحرانهای اقتصادی و سیاسی، تشدید تضادهای درون هرم قدرت، کنشهای جهانی و منطقهای و بهویژه جنبشها و خیزشها و قیامهای مداوم مردم نشان میدهد که بحران و شرایط انقلابی وارد اعتلای بیسابقهیی شده است.آتش قیامهای دو سال گذشته در زیر پوست جامعه، انفجار بزرگی را بشارت میدهد.تضاد بین مردم ایران با رژیم ولایت فقیه در اوج شدت و حدت خود قرار دارد. تداوم وضعیت انفجاری جامعه، تشدید تضاد در هرم قدرت و بالاخره تکامل قطببندی سیاسی بین مقاومت سازمانیافته و استبداد دینی در زمینهٔ سیاسی و اجتماعی روند تعمیق و اعتلا را طی میکند. در این کشاکش سرنوشت ساز، نیروهای طالب «نان، کار، آزادی»، جنبش مقاومت سازمانیافته و کانونهای شورشی برای مداخله اثرگذار در مبارزه تودهها و سمت دادن تحولات به جانب سرنگونی تلاش میکنند. این تلاشها در قیام آبان ماه سال گذشته به اعتلای انقلابی کیفیتی جدید بخشید.
اکنون که میهن ما بیش از هر زمان دیگری در وضعیت انقلابی است، شورا کماکان سرنگونی رژیم ولایت فقیه با همه دستهبندیها و باندهای درونی آن و پیروزی انقلاب دموکراتیک مردم ایران را وظیفه مبرم خود میشناسد.
شورا از طریق انتشار نتیجهٔ بحثهای اجلاسهای خود، از طریق روشنگریهای کمیسیونها و سازمانها و شخصیتهای عضو شورا و بهویژه از طریق سخنرانیها و موضعگیریهای خانم رجوی، مواضع خود را به اطلاع عموم رسانده است.
بیانیهٔ حاضر، شرح مهمترین وقایع یکسال گذشته و جمعبندی فشردهیی از ارزیابی ما پیرامون تحولات مهمی است که با سرنوشت مردم و مقاومت سازمانیافتهٔ ایران پیوند دارد.
فصل اول:
قیام آتشین آبان و اعتلای بحران انقلابی
۱-از شامگاه روز جمعه ۲۴آبان ۹۸ قیام سراسری مردم ایران علیه بیداد حکومت شروع شد و به مدت یک هفته ادامه پیدا کرد. خروش شکوهمند و بیسابقه زنان و مردان ایرانزمین در سراسر کشور توسعه یافت و با رزم دلیرانه قیام کنندگان، بنیاد رژیم و مظاهر حاکمیت آخوندی مورد تهاجمهای شدید مردم قرار گرفت. این قیام خواستها و نیازهای برآورده نشدهٔ مردم ایران را از دریچه گرانی بنزین نمایان کرد و کنش متحد خلق استبداد سیاسی - مذهبی و ماشین سرکوبشان را درهم کوبید.
از بامداد شنبه ۲۵آبان با وجود بارش برف و باران در شهرهای مختلف، مردم با آتشزدن لاستیک و وسایل مختلف، جادههای ورودی به شهرها و خیابانهای شهرها را بستند. قیام مردم بهسرعت به شهرهای مختلف گسترش پیدا کرد و شعارها رادیکالتر شد. مردم شعار میدادند: «مرگ بر خامنهای»، «مرگ بر دیکتاتور»، «دیکتاتور حیا کن، مملکتو رها کن»، «توپ تانک فشفشه، آخوند باید کشته شه».
در این روز اعتراضات در بیشتر از ۱۶۰شهر شکل گرفت. مردم به بانکها، پمپ بنزینها، کلانتریها، استانداریها، فرمانداریها، بخشداریها، کانکسهای نیروی انتظامی، خودروها و موتورهای نیروهای سرکوبگر، پایگاههای بسیج و سپاه، فروشگاههای بزرگ متعلق به سپاه پاسداران، مراکز حوزه علمیه، دفاتر ائمه جمعه، عابربانکها، صندوقهای کمیته امداد، مراکز دولتی و هر آنچه متعلق به رژیم بود، تهاجم کردند و آنها را به آتش کشیدند. ولی به هیچ محل یا مکان مربوط به مردم عادی، آسیبی وارد نکردند. در این قیام بیشترین درگیریها در شهریار، شهرقدس، شیراز، بهبهان، اصفهان و تهران بود.
آخوند علیرضا ادیانی، مسئول عقیدتی سیاسی نیروی سرکوبگر انتظامی و نمایندهٔ ولیفقیه در این نیرو در مورد همگانی شدن شورش مردم در روز پنجشنبه ۳۰آبان گفت: «حوادث چند روز اخیر کشور نسبت به حوادث سال۷۸، ۸۸ و ۹۶ پیچیدهتر و فجایع آن عمیقتر بود... . در یک روز ۱۶۵شهر در ۲۵استان و در ۹۰۰نقطه کشور ناامنی بهوجود آمد که از نظر وسعت و شدت بهمراتب، خشنتر و تا حدی متفاوت تر از فتنه های سالهای گذشته بود چرا که تا حدودی انگیزههای سیاسی در بستر اعتراضات اقتصادی شکل گرفت» (بسیج نیوز). در همین روز سرکردهٔ عملیات بسیج، پاسدار سرتیپ سالار آبنوش گفت: «بهعنوان کسی که در صحنه بودم معتقدم فقط خدا ما را نجات داد!» (ایسنا).
پاسدار دریادار علی فدوی، جانشین سرکرده سپاه در روز جمعه اول آذر گفت: «روز اول ۲۸استان و ۱۰۰ محله و شهر درگیر این موضوع بودند... در برخی مواقع این اغتشاشات انسان را یاد کربلای ۴ میانداخت» (بصیرت).
پاسدار یدالله جوانی، معاون سیاسی سپاه پاسداران گفت: «این وقایع با این گستردگی و ابعاد در طول عمر چهل سالهٔ انقلاب اسلامی در نوع خود بینظیر بود... . مسأله یی گسترده و جدید بود که گرچه نمونه هایی از آن، مانند حمله به حوزه بسیج و آتش زدن آن و آتش زدن بانکها و مراکز دولتی در اغتشاشات سال۸۸ و ۹۶ دیدیم اما بهلحاظ گستردگی در ابعادی بسیار کوچک تر از حوادث اخیر قرار دارد. اعتراضات از روز جمعه به صورت محدود شروع شد و در روزهای شنبه و یکشنبه بهصورت گسترده و در ۲۹استان و در صدها شهر ادامه یافت. یکی از این استانها استان اصفهان بود که در ۱۱۰نقطه از استان اعتراضات و درگیریها رخ داد و از حیث تجمعات بعد از استانهای فارس و تهران رتبه سوم را در کشور در اختیار دارد» (تسنیم، جمعه ۸آذر ۱۳۹۸)
۲-آخوند ذوالنوری رئیس کمیسیون امنیت مجلس رژیم در روز یکشنبه ۳آذر در مصاحبه با تلویزیون حکومتی گفت: «فقط در روز یکشنبه ۲۶آبان در تهران ۱۴۷ درگیری و در سراسر کشور هم در ۸۰۰نقطه درگیری بوده است و ۹۰۰پمپ بنزین در کشور آتش زده شد... دشمن طراحی کرده بود برای پایان دیماه و اوایل بهمنماه، که این بحران را در کشور درست کنند، طراحی کرده بودند، ما اطلاع داریم، این اتفاقی که افتاد آن موضوع را جلو انداخت. هول شدند و آمدند جلو از این بستر استفاده کردند. خوب، مقام رهبری آب را ریخت روی آتش و این صف جدا شد. کسی در اطراف بهارستان مسلح دستگیر شد که محل اختفای ۵۰ کلت را لو داد. به یک پایگاه بسیج ۵۰ نارنجک اشکآور زدند تا بتوانند تسخیر کنند، اینها آموزش دیده بودند، تیمهای ۴نفر تا ۸نفره، اینها مأمور بودند و خمیرهای خاصی داشتند، وقتی به ستون یا دیوار میزدند دیوار را میشکافت، ستون را از کار میانداخت و تخریب میکرد. تیمهایی که بهشمار سه بتوانند قفل را بشکنند بروند تو، یک تیم میآمد این کارها را انجام میداد، تیم بعدی می آمد کار بعدی را انجام می داد. طرف می آمد تو خیابان یک شعار را جلوی ماشین را می گرفت همین که چهل - پنجاه نفر جمع می شد جیم می شدند از داخل جمعیت میرفتند».
روز سهشنبه ۵آذر، عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور، گفت: «در پنج استان درگیر بحران شدیدتری بودیم... بیشترین خسارتها در ملارد، بهارستان، شهر قدس و اسلامشهر بود ... [روزhttps://news.mojahedin.org/i/#_ftn1" id="_ftnref1">[۱https://news.mojahedin.org/i/#_ftnref1" id="_ftn1">[۱] دو هفته پس از تدوین بیانیه حاضر، تعداد امضاکنندگان بیانیه زندانیان سیاسی در نیمه شهریور ۹۹ به بیش از ۱۴۰۰تن رسید.