توافق ژنو در همه ابعاد به نفع آمريكا بود
مايك راجرز، رئيس كميته اطلاعات 24نوامبر 2013 گفته بود «تنها چيزي كه] با توافق موقت [تغيير كرده است اين است كه شما اكنون به] ايرانيها [ اجازه ادامه غنيسازي را اعطا كردهايد...
اين نشريه ادامه ميدهد: موضوع دومي كه منتقدان مذاكره با ايران بر آن پافشاري ميكردند بحث تحريمها بود. اد رويس، رئيس كميته روابط بينالملل مجلس نمايندگان نوامبر گذشته گفته بود كه «اين خود ما هستيم كه ايران را از زير بار فشار تحريمهايي كه در طي سالها ساخته شده بود رها ميكنيم». هشت ماه بعد در عين حالي كه تحريمهاي اصلي در جاي خود قرار دارد و همبستگي غرب دست نخورده باقي مانده است، فشار بر ايران حفظ شده و دولت تهران به سختي در تلاش است كه به انزواي سياسي و اقتصادي خود پايان دهد.
نشنال اينترست نوشت: در نهايت برخي معتقد بودند كه توافق موقت، احتمال مسلح شدن ايران به سلاح هستهيي را افزايش ميدهد. سناتورها گراهام، شومر، منندز، كيسي، مككين و كالينز در نامهيي هشدار داده بودند كه توافق موقت با ايران ميتواند "به ايران اجازه دهد كه تحت پوشش مذاكرات به سمت توانايي سلاح هستهيي پيشروي كند" اما در حقيقت اتفاق كاملاً متضادي رخ داد. پاييز گذشته آمار و ارقام نشاندهندهي عبور ايران از تعهداتش بود. اما بهمحض اينكه برنامه اقدام مشترك 24نوامبر از ماه ژانويه به اجرا درآمد، نگرانيها برطرف شدند.
مقامات ارشد وزارتخارجه و خزانهداري پيش از راستيآزمايي توسط كميتههاي كنگره روز 29 جولاي اعلام كردند كه شرايط برنامه اقدام مشترك توسط هر دو طرف مورد احترام واقع شده است. در نتيجه، ايران در مقايسه با سال گذشته فاصله بيشتري با دستيابي سلاح هستهيي دارد؛ نظارت بر تأسيسات هستهيي ايران بسيار گستردهتر از هر زماني شده است، با وجود لغو بخش كوچكي از تحريمها، اهرم فشار اقتصادي عليه ايران كماكان حفظ شده است؛ و مذاكرات براي دستيابي به يك توافق جامع در حال پيشرفت است....».
روزنامه كيهان19مرداد93 ـ 10 اوت 2014