Iran-Spring
ایران ۰۳ مرداد ۱۳۹۳

تحت رهبري «‌به اصطلاح اعتدالي» حسن روحاني، ملت ايران كماكان متحمل رنج و زحمت و اذيت و آزارمي‌شوند

تحت رهبري «‌به اصطلاح اعتدالي» حسن روحاني، ملت ايران كماكان متحمل رنج و زحمت و   اذيت و آزارمي‌شوند

آقاي روبيو در اين مقاله كه روز سه‌شنبه در وبسايت National Review Online منتشر شد، مي‌گويد هفته گذشته، نمايندگان كشورهاي موسوم به گروه ۵+۱ و ايران، بر سر تمديد زمان گفتگوهاي خود براي رسيدن به يك توافق جامع بر سر برنامه هسته‌يي ايران، تا ماه نوامبر (آذر ۱۳۹۳) موافقت كردند. آن‌چه كه در بحث براي تمديد مذاكرات وجود نداشت، يك پرسش اساسي است كه دولت باراك اوباما آن را به حاشيه كشانده است؛ و آن پرسش اين است كه روابط ايران و ايالات متحده حتي پس از مذاكرات و نيل به توافق چگونه بايد باشد؟
مقامهاي دولت آمريكا از بحث درباره چنين پرسش اساسي طفره رفتند، همان طوري كه پيش از توافق موقت نوامبر سال ۲۰۱۳ ميلادي (۳ آذر ۱۳۹۲) و توافق بر طرح موسوم به «‌برنامه اقدام مشترك» نيز چنين كردند. در آن زمان، دولت اوباما از پذيرش توانايي غني‌سازي ايران از سوي آمريكا، پس از سالها كه سياست واشنگتن بر توقف غني‌سازي تأكيد مي‌كرد، بيزار بود. واقعيت اين است كه هيچ توافق معتبري با ايران اجازه غني‌سازي داخلي به ايران را نخواهد داد.
به همان شيوه، اكنون، كاخ سفيد مي‌گويد كه «‌برنامه اقدام مشترك» (توافق ژنو) و تمديد ۴ ماهه مذاكرات، توانايي ايالات متحده براي هدف قرار دادن حمايتهاي ايران از تروريسم يا نقض حقوق‌بشر در آن كشور را محدود نمي‌كند. ولي، دولت اوباما از هر نوع اقدام ملموسي درباره اين موضوعات از آغاز مذاكرات خودداري كرده است. به باور ماركو روبيو چنين رويكردي با شيوه‌هاي رؤساي جمهوري پيشين آمريكا منافات دارد. به‌عنوان مثال رونالد ريگان هميشه مذاكرات كنترل تسليحات را با ارزيابي دقيق طبيعت رژيمي كه با آن گفتگو مي‌كرد، در نظر مي‌گرفت. ريگان به صراحت و به‌طور مرتب درباره مواضع اتحاد جماهير شوروي درباره مسائل مختلف، صحبت مي‌كرد. او قوياً يك برنامه حقوق‌بشر در كنار مذاكرات خلع‌سلاح اتمي با شوروي را به پيش مي‌برد... اين سناتور جمهوريخواه در ادامه مقاله خود مي‌نويسد، دولت آمريكا در مورد ايران رك و بي‌پرده صحبت مي‌كند، ولي فقط اين كار را از طريق گزارشهاي محرمانه وزارت‌خارجه انجام مي‌دهد. آخرين گزارش آمريكا كه درباره تروريسم منتشر شد آمده است در سال ۲۰۱۳ «‌حمايت تروريسم دولتي ايران در سراسر جهان بدون كاهش باقي ماند» ؛ ولي گفته نشد كه چنين تروريسم دولتي اكنون با تخفيف تحريمها از سوي آمريكا و اروپا تشويق شده است. در واقعيت، كسي نيازي ندارد كه بيشتر از سرخط‌هاي اخبار از غزه، عراق و يا سوريه را ببيند تا نقش ايران و عوامل تروريستي‌اش را درك كند. آن‌چه كمتر گزارش شده، ولي جدأ نگران‌كننده است، تلاشهاي ايران براي توسعه حضور و نفوذ خود در اين سر عالم و در منطقه ماست. در سال ۲۰۱۱، ايران تا جايي پيش رفت كه توطئه نافرجام ترور سفير عربستان در آمريكا را در رستوراني در واشنگتن طراحي كرد. به باور آقاي روبيو... تحت رهبري «‌به اصطلاح اعتدالي» حسن روحاني، ملت ايران كماكان متحمل رنج و زحمت و و اذيت و آزارمي‌شوند. گروههاي حقوق‌بشري از اعدام روزانه بيش از دو نفر در ايران گزارش مي‌دهند. نقض آزادي مطبوعات و انكار حقوق بنيادي مردم امري معمولي است. اما اين موضوعات مرتبط به رفتار دولت ايران در سالن‌هاي پر زرق و برق ژنو و وين مورد بحث قرار نگرفت».
سايت صداي آمريكا 24ژوئیه 2014

به اشتراک بگذارید: